شمارهٔ ۷۱

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
آنک هرگز نظری با من شیدا نکند نتواند که مرا بی سر و بی پا نکند دوش می گفت که من با تو وفا خواهم کرد لیک معلوم ندارم که کند یا نکند اگر آن حور پری رخ بخرامد در باغ نبود آدمی آنکس که تماشا نکند خسرو آن نیست که از آتش دل چون فرهاد جان فدای لب شیرین شکر خا نکند گل چو بر ناله ی مرغان چمن خنده زند چکند بلبل شب خیز که سودا نکند هر که را تیغ جفا بر دل مجروح زنی حذر از ضربت شمشیر تو قطعا نکند چون توانم شدن از نرگس مستت ایمن کانک چشم تو کند کافر یغما نکند گل خیری چو بر اطراف گلستان گذرم نتواند که رخم بیند و صفرا نکند هر که احوال دل غرقه بداند خواجو اگرش عقل بود روی بدریا نکند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.