شمارهٔ ۷۵

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
مرا دلیست که تا جان برون نمی آید ز تاب طره جانان برون نمی آید چو ترک مهوش کافر نژاد من صنمی ز خیلخانه خاقان برون نمی آید چو روی او سمن از بوستان نمی روید چو لعل او گهر از کان برون نمی آید نمی رود نفسی کان نگار کافر دل بقصد خون مسلمان برون نمی آید تو از کدام بهشتی که با طراوت تو گلی ز گلشن رضوان برون نمی آید برون نمی رود از جان دردمند فراق امید وصل تو تا جان برون نمی آید حسود گو چو شکر می گداز و می زن جوش که طوطی از شکرستان برون نمی آید ببوی یوسف مصرای برادران عزیز روانم از چه کنعان برون نمی آید بقصد جان گدا هرچه می توان بکنید که او ز خلوت سلطان برون نمی آید چه سود در دهن تنگ او سخن خواجو که هیچ فایده از آن برون نمی آید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.