شمارهٔ ۸۲

سخن یار ز اغیار بباید پوشید قصه ی مست ز هشیار بباید پوشید خلت عاشقی ز عقل نهان باید داشت کان قباییست که ناچار بباید پوشید ذره چون لاف هواداری خورشید زند مهرش از سایه ی دیوار بباید پوشید تا بخون جگر جام بیالایندش جامه ی کعبه ز خماز بباید پوشید بوسه یی خواستمش گفت بپوش از زلفم گنج اگر می بری از مار بباید پوشید ضعفم از چشم تو زانروی نهان می دارد که رخ مرده ز بیمار بباید پوشید تیغ مژگان چه کشی در نظر مردم چشم خنجر از مردم خونخور بباید پوشید چهره ی زرد من و روی خود از طره بپوش که زر و سیم ز طرار بباید پوشید دیده بنگر که فرو خواند روان سر دلم گرچه دانست که اسرار بباید پوشید نامه ی دوست بدشمن چه نمایی خواجو سخن یار ز اغیار بیاید پوشید