شمارهٔ ۸۳

به خشم رفته ی ما گر به صلح بازآید سعادت ابدی از درم فراز آید حکایت شب هجر و حدیث طره ی دوست اگر سواد کنم قصه ای دراز آید چو یاد قامت دلجوی او کند شمشاد رود به طرف لب جوی و در نماز آید برآید از دل مشتاق کعبه ناله ی زار اگر به گوش وی آوازه ی حجاز آید کجا به ملک جهان سر درآورد محمود اگر چنان که گدای در ایاز آید زهی سعادت آن کس که از پی مقصود رود به طالع سعد و سعید باز آید کی از هوای تو باز آیدم دل مجروح که پشه باز نیاید چو صید باز آید دلی که در خم زلفت فتاد اگر سنگ است ز مهر روی تو چون موم در گداز آید چو عود هر که ز عشاق دم زند خواجو ز سوز فارغ و از ساز بی نیاز آید