شمارهٔ ۹
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
بده آن راح روان پرور ریحانی را
که به کاشانه کشیم آن بت روحانی را
من به دیوانگی ار فاش شدم معذورم
کان پری صید کند دیو سلیمانی را
سر به پای فرسش درفکنم همچون گوی
چون برین درکشد آن ابلق چوگانی را
برو ای خواجه اگر زانک به صد جان عزیز
می فروشند بخر یوسف کنعانی را
گر تو انکار کنی مستی ما را چه عجب
کافران کفر شمارند مسلمانی را
ابر چشمم چو شود سیل فشان از لاله
کوه در دوش کشد جامه بارانی را
کام درویش جز این نیست که بر وفق مراد
باز بیند علم دولت سلطانی را
چشم خواجو چو سر طبله در بگشاید
از حیا آب کند گوهر عمانی را
دل این سوخته بربود و به دربان گوید
که بران از درم آن شاعر کرمانی را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş