شمارهٔ ۹۱

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
چنانک صید دل آن چشم آهوانه کند پلنگ صید فکن قصد آهوان کند چو تیر غمزه ی خونریز در کمان آرد دل شکسته ی صاحبدلان نشانه کند سپاه زنگ چو از چین بنیمروز کشد شکنج زلف و بنا گوش را بهانه کند هزار دل ز سر شانه اش فرو بارد چو ترک سیم عذارم نغوله شانه کند بدانکه مرغ دل خسته یی بقید آرد ز زلف تا فته دام و ز خال دانه کند ازین قدر چه کم آید ز قدر و حشمت شاه که یک نظر بگدایان خلیخانه کند اگر بچرخ بر افشاند آستین رسدش کسی که سرمه از آن خاک آستانه کند کجا رسم بمکانت که پشه نتواند که در نشیمن سیمرغ آشیانه کند چو بر زمانه بهر حال اعتمادی نیست نه عاقلست که او تکیه بر زمانه کند دل شکسته ی خواجو چو از میانه ربود چرا ندیده گناهی ازو کرانه کند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.