شمارهٔ ۲۲ - فی الاستیهاب و طلب الجایزه
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
زهی رفیع جنابی که چون بیوت عناکب
سپهر بر در ایوان رفعت تو تنیده ست
هیاکل ملکی صورت و وجود تو معنی
معاقد فلکی قفل و خاطر تو کلیدست
از آن محیط بنزد تو آب روی ندارد
که قطره ییست که از ابر بخشش تو چکیده ست
برین حدیقه ی خضرا گل شقایق شرقی
شکوفه ییست که از باغ دولت تو دمیده ست
همای روح که دارد و رای سدره نشین
کبوتریست که از برج همت تو پریده ست
بصد هزار قران در کمال فضل و معانی
فلک نظیر تو با صدر هزار دیده ندیده ست
چرا بلرزه در افتاده است بحر در فشان
اگر حدیث دل و دست معطیت نشنیده ست
جهان مطاوع حکم تو باد و دهر متابع
که او کزین جهان شد که خدمت تو گزیده ست
دوام عمر تو چندانکه بهر بنده نوشتی
بقای خصم تو چندین کزان ببنده رسیده ست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş