شمارهٔ ۲۲ - فی الشکایة من بعضی الارذال
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
ای سکه ات قراضه اقبال را عیار
بی طلعت دراهم افضال ناسره
طاوس سدره قهقه شوق می زند
بر درگه رفیع تو چون کبک بردره
داری روا که خبث کند در قفای من
هر ناکسی گدای قفا خواره مسخره
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş