شمارهٔ ۱۲۷
خ خیالی بخارایی
0
Altın Yaprak
تا بر بیاض رویت خط سیه برآمد
از نامه محبان نام گنه برآمد
گو طره را مبر سر اکنون که رخ نمودی
فکر از درازی شب نبود چو مه برآمد
زلف سیاهکارت بی جرم تا که را سوخت
کز خان و مانش آخر دود سیه برآمد
سر بر ره تو دارد پیوسته در اشکم
ای دولت یتیمی کاو سر به ره برآمد
هر ناوکی که چشمت زد بر دل خیالی
کاری فتاد یعنی بر کارگه برآمد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş