شمارهٔ ۱۰۸۳
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
ای به تپیدن از تو دل هوش که می بری مبر
وی به خرابی از تو جان باده که می خوری مخور
خوردن غم ز دل بود چند به خلق غم دهی
گر غرض اینست از کسان دل که همی بری مبر
کبک روانی و رهت هست درون سینه ها
دانه دل بخور ولی دور که می پری مپر
شاه بتانی و بتان بنده تو ز بنده کم
غاشیه نه به فرق شان بنده که می خری مخر
خسرو خسته را ز تو پرده دل دریده شد
یار از آن دیگران پرده که می دری مدر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş