شمارهٔ ۱۱۵۸

مشک تر بر مه پراکندی و شب می خوانیش برگ گل را پرشکر کردی و لب می خوانیش آفتاب نیمروزی و به خدمت کردنت می رسد خورشید اگر در نیم شب می خوانیش هست بر خورشید پیشت نام خورشیدی خطا تو بدین نام از پی حسن ادب می خوانیش نسخه ای کز خط تست اندر دل سوزان من سحر آتش بند یا تعویذ تب می خوانیش لب رطب سازی و آنگه خسته از دندان کنی خسته از دندان من کن گر رطب می خوانیش ماه من زلف ذنب وش را چه می گیری به دست ماه کی گیرد ذنب را چون ذنب می خوانیش ناله عشاق را شور و شغب گفتی ز چیست نفخ صور است این که تو شور و شغب می خوانیش با رقیبت نیست کار و خوانیش می دانم این تا مرا سوزی ز حسرت بی سبب می خوانیش سجده کردن پیش طاق ابرویت از دوستی فرض شد بر خسرو ار تو مستحب می خوانیش