شمارهٔ ۱۲۲۸
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
می رود یار و مرا آزار می ماند به دل
وای مسکینی کش آن رفتار می ماند به دل
زیستن دشوار می بینم که از غمزه مرا
اندک اندک هر زمان آزار می ماند به دل
پند می گویی ولی معذور داری دوست زانک
دل پریشان دارم و دشوار می ماند به دل
گر شود جانا دلم زیر و زبر بر حق بود
زان که زلف تو نه بر هنجار می ماند به دل
وه که جانم بر لب آمد چند بی خوابی کشم
کاندکش می بینم و بسیار می ماند به دل
گر نخواهی کشتنم غمزه زنان زین سو میا
کان مژه هرشب مرا چون خار می ماند به دل
این هم از بخت است کت در دل نباید گفت من
ورنه از خسرو همین گفتار می ماند به دل
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş