شمارهٔ ۱۲۳
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
ای دل وامانده خیز ره سوی جانان طلب
وز نفس اهل درد مایه درمان طلب
پرده اعلاست عشق گر ملکی این گشای
لجه دریاست عشق گر گهری آن طلب
چند مرادت ز فقر کشف و کرامات چند
چون خضرت آشناست چشمه حیوان طلب
شیر شو و صید را در ته چنگال کش
مرد شو و خصم را بر سر میدان طلب
هست مراد کسان دولت روز وصال
آنچه مراد من است در هجران آن طلب
هر که شبی زنده داشت همدم روح الله است
نان چه ربایی ز خوان چاشنی جان طلب
مست شو ای هوشیار لیک نه زین باده خور
از قدح مصطفی باده احسان طلب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş