شمارهٔ ۱۲۸۹
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
دل بی عشق را من دل نگویم
تن بی سوز را جز گل نگویم
شکایت ناورم از عشق بر عقل
جفای شحنه با عاقل نگویم
الا ای آب حیوان پیش زلفت
ره ظلمات را مشکل نگویم
بگیرم زلف تو فردا ولیکن
چه زاید آن شب حامل نگویم
به اقطاع تو دل را خاص کردم
که جان را هم در آن داخل نگویم
ز جانت نیک گویم تا توانم
وگر بد گویمت از دل نگویم
بسوزم در غمت وین راز با کس
فراقم گر کند بسمل نگویم
به خسرو گویم این غم کو اسیر است
وگر خود بینمش عاقل نگویم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş