شمارهٔ ۱۲۹۶
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
نمی داند مه نامهربانم
که دور از روی خوبش بر چه سانم
چو زلف بیقرارش بیقرارم
چو چشم ناتوانش ناتوانم
برو باد و گدایی کن به کویش
بگو با آن مه نامهربانم
که گرچه می نهی بار فراقم
وگرچه می زنی تیغ زبانم
هنوزم مهرت اندر سینه باشد
اگر در خاک ریزد استخوانم
بپرس از شمع حال سوز خسرو
که تا گوید که شبها بر چه سانم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş