شمارهٔ ۱۶
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
بشکفت گل ها در چمن ای گلستان من بیا
سرو ایستاده منتظر سرو روان من بیا
از گریه من هر طرف پر لاله و گل شد زمین
وقتی به گلگشت ای صنم در گلستان من بیا
حیف است دیدن بی رخت در بوستان آخر گهی
ای گل نهان از باغبان در بوستان من بیا
هر طره تو آفتی هر نرگس تو فتنه ای
گرچه بلای عالمی از بهر جان من بیا
تلخی که گویی نیست آن از تلخی هجرت فزون
با این همه تلخی خود شکرفشان من بیا
دانی که هستم در جهان من خسرو شیرین زبان
گر نایی از بهر دلم بهر زبان من بیا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş