شمارهٔ ۱۷۴۵
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
روزی به لاغ گفتم کت نسبتی ست با مه
من بد لست حیا من شدة الندامه
گاهی کشد به تیغم گاهی زند به تیرم
فی کل ما یعری حلافنا ادامه
چون حال خویش گویم با ظالمی که پیشش
لم تعتبر حدیثی والعجم فی التهامه
ماییم و کعبه جان مردن به وادی غم
والله فر منی یا طالب السلامه
خسرو ز طعن ترسی اینجاست بازی جان
بالحیف لحقه من خافه ملامه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş