شمارهٔ ۱۷۸۰
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
سینه ام را از غم عالم تو بی غم کرده ای
از غم خود تا مرا رسوای عالم کرده ای
فاشم ای دیده تو کردی زانکه زین دل هرکجا
خواستم گویم غمی بنیاد ماتم کرده ای
وه که خلقی ز آه دودانگیز من بگریست خون
ای عفاک الله تو باری دیده را نم کرده ای
زین پریشانی سرت گردم خلاصم کن دمی
ای که کار من چو زلف خویش در هم کرده ای
دل به تو دادم کنون می خواهی این دم جان ز من
آری آری بر دلم جور و جفا کم کرده ای
ریش کردی سینه ام از ناوک هجران و باز
خنده کردی بر دلم جور و جفا کم کرده ای
گر ز بی مهری سخن می گویی آن را خود مگوی
ور ز من می پرسی از بیداد آن هم کرده ای
خسروا دیوانگی بگذار و لعلش را مخواه
کاین سلیمان است کز وی قصد خاتم کرده ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş