شمارهٔ ۱۷۹۲
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
آن دل خراب شد که تو آباد دیده ای
وان سینه غم گرفت که تو شاد دیده ای
بازار عیش و خانه هستی و کوی عقل
ویرانه ها شد آن همه کآباد دیده ای
عمری ست تا به دام بلایی اسیر ماند
آن جان نازنین که تو آزاد دیده ای
نزد من ای حسود تو بایستیی کنون
تا خان و مان دل همه بر باد دیده ای
ای پندگوی همره من در عدم نه ای
تا از غم ویم علف و زاد دیده ای
ای مرغ عاشق ار تو بدانسته ای وفا
در رنج خویش راحت صیاد دیده ای
خسرو به بوستان چه روی دل دگر طرف
کاش از نخست در گل و شمشاد دیده ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş