شمارهٔ ۱۸۳۷

ا امیرخسرو دهلوی
0 Altın Yaprak
باز بهر جان ما را ناز در سر می کنی دیده بیننده را هردم به خون تر می کنی گر چو مویم می کنی بهر عدم هم دولت است زانکه ره دورست و بار من سبک تر می کنی آفتابی تو ولی زآنجا که روز چون منی ست کی سر اندر خانه تاریک من در می کنی گفتی از دل دور کن جان را و هم با من بساز شرم بادت خویش را با جان برابر می کنی می کنی آن خنده ای تا ریش من بهتر شود باز خنده می زنی و آزار دیگر می کنی ای بت بدکیش چشم نامسلمان را بپوش در مسلمانی چرا تاراج کافر می کنی هر زمان گویی که حال خویش پیش من بگوی آری آری گفت خسرو نیک باور می کنی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.