شمارهٔ ۱۹۰۶
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
بدین صفت که تویی در زمانه معذوری
اگر به صورت زیبای خویش مغروری
دلم چو آینه صورت پرست شد چه کنم
به هر طرف که نظر می کنم تو منظوری
به بلبلان برسانید تا نفس نزنید
که غنچه پای برون می نهد ز مستوری
مرا چو از تو اجازت به زندگانی نیست
به زیر پای تو جان می دهم به دستوری
ترا که شوق عزیزی نسوخت کی دانی
که چیست بر دل خسرو ز داغ مهجوری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş