شمارهٔ ۲۱۳
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
روزی از دست جفا آخر عنان بستانمت
داد خود دانم از این پس بر چسان بستانمت
رود اشکم گر گریبان گیردم از دست تو
دامنت گیرم گهی و انصاف جان بستانمت
عمر در کار تو شد زین پس من و لعل لبت
یا بمیرم یا حیات جاودان بستانمت
روی بر خاک درت مالم وگر فرمان دهی
خاک آن در هم به نرخ زعفران بستانمت
بر نمک می خواهم انگشتی زنم لب را مدزد
هم به شرط چاشنی بویی ز جان بستانمت
ور بیفتد جان قبول و زر ندارم چون کنم
رنگ روی خود مگر زان آستان بستانمت
یوسف عهدی اگر خسرو بود قیمت گرت
ور دهم ملک دو عالم رایگان بستانمت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş