شمارهٔ ۲۶۲
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
آمد آن یاری که در دل جای اوست
راحت جان صورت زیبای اوست
آشنایی تازه کرد این سرکه او
ز آشنایان قدیم پای اوست
یک قبا جانم که از تن رفته بود
دیدم آنگه در ته یک تای اوست
لذت خو کرده خود باز یافت
دل که بد خو کرده حلوای اوست
خارها بس نیش سختم می زنند
گر چه ناوک رسته خرمای اوست
بر دلم کوه و غم و دل بر قدش
وه چه بارست اینکه بر بالای اوست
خسروا گر دل ستد تو در بمان
گیتی آن داند که آن کالای اوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş