شمارهٔ ۴۰۲
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
چه وزن ماه سما را برابر رویت
که آفتاب فلک نیست هم ترازویت
برابری نکند با تو آفتاب اگر
هزار بار برابر کنند با رویت
دو زلف تو ز پس گوشهات دانی چیست
دو زاغ لیک از آن کمان ابرویت
ز تشنگان لبت شربتی دریغ مدار
کنون که آب لطافت روانست در جویت
شب فراق درازست من نمی دانم
که مبتلای شبم یا از آن گیسویت
شبم چگونه نباشد دراز از هجران
که هیچ می نتوانم گسست از مویت
برون جه از کف غم خسروا چو تیر از شست
کمان عشق مکش نیست چون به بازویت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş