شمارهٔ ۵۴۱
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
لبت را جان توان خواندن ولیکن
نمی دانم که آن خط را چه خوانند
مرنج ای پاک دامن عاشقانت
اگر بر چشم تر دامن نشانند
نخواهم زیست زخم عشق کاریست
رقیبان را بگو تیغم نرانند
مکن بر ما نصیحت ضایع ای شیخ
که مستان لذت تقوی ندانند
بگو پیشش صبا گه گه پس از ما
که اهل خاک خدمت می رسانند
به جایی کز گل رویت چکد خوی
دو چشم خسرو آنجا خون فشانند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş