شمارهٔ ۵۸۹
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
آن را که غم تو یار باشد
با خوش دلیش چکار باشد
صوفی چو شکست توبه ساقی
مگذار که هوشیار باشد
مستی که سبو کشد مپندار
کورا قدم استوار باشد
می حاجت نیست مستیم را
در چشم تو تا خمار باشد
جان دادم و داغ عشق بردم
کانجا ز تو یادگار باشد
معذور بود ز ناله بلبل
جایی که گل و بهار باشد
شک نیست که نشتری چشیده ست
جنگی که فغانش زار باشد
مرهم چو نمی پذیرد این دل
بگذار که تا فگار باشد
خسرو به غلامیت عزیز است
گر خوار کنیش خوار باشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş