شمارهٔ ۷۸۲
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
عافیت را بر زمین گردی نماند
مردمی را در جان مردی نماند
خاک بر فرق جهان زان کز وفا
در همه روی زمین گردی نماند
زان نمی خیزد چمن کز بهر او
مرصبا را هم دم سردی نماند
کیمیا شد زر چنان کز رنگ او
بوستان را هم گل زردی نماند
غصه را بر خود فروبر خسروا
چون همه درد است و همدردی نماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş