شمارهٔ ۸۶۵

آن نخل تر که آب ز جوی جگر خورد بیچاره بلبلی که از آن نخل برخورد کشت شبت به دست نیاید وه ای رقیب جایی که پا گرفت خدنگ سحر خورد من بیخود اینچنین ز رخش گشتم ای حریف ورنه کسی شراب ز من بیشتر خورد من کیستم که بر در تو پی سپر شوم حاشا که خون من به چنان خاک در خورد جان شد خراب هم به می اول و هنوز دیوانه باش تا دو سه روزی دگر خورد بهرمی مراد فراوان بود حریف مرد آن بود که تیغ سیاست به سر خورد ای پاسبان ز خواب چه پرسی ز عمر پرس تا آنکه جاهل است غم خواب و خور خورد خوش طوطیی ست خسرو مسکین به دام هجر کز بخت خویش غصه به جای شکر خورد