Yalnızlığım
K Köksal İkinci
0
Altın Yaprak
her gece gezerken boş sokaklarda
yüzerken ayın berrak ışığında
kalbimin ayaklarını
yalnızlık denizinde yıkıyorum
kalbimin anahtarını atmışken dipsiz kuyulara
karanlığın içinde senin sesini duyuyorum
içimdeki çocuk büzüşmüş yatarken soğuk odamda
yemeden aç susuz
bırak ağlayayım ne olur
doyasıya ölürcesine
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş