شمارهٔ ۲۲۴
ک کوهی
0
Altın Yaprak
در فنای فقر دیرینم تویی
ملک و تاج و تخت و زرینم تویی
گر ندارم دین و دنیا باک نیست
خالق هم آن و هم اینم تویی
همچو گل بشکفتم از باد بهار
در چمن چون سرو سیمینم تویی
نون ابروی تو بینم در نظر
روشنی عین چون میمم تویی
گفتمش بعد از همه یادم کنی
گفت کوهی یار پیشینم تویی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş