Sessiz Bir Harfin Gölgesinde Üşürken Aşk

K Koray Kızılcan
0 Altın Yaprak
sessiz bir harfin gölgesinde üşürken aşk bir paragraf; yalnızlığa selalar mırıldanırdı öznesinde kaybolan günahlarıyla ve ben dudaklarımın sızına sarılıp kalırdım öylece tüm susuşlarım geçerdi aklımın yokluğundan sana gitme,gitme ne olur diyememişken... Ah imkansızım !! Mor akşamlarımın nihavend şarkısı, asılsız bir ihbarım şimdi sensizliğin kol gezdiği bu şehirde. Dinlediği masalların içinde saklanan zavallı bir çocuğum, ve kayıp bir alfabenin en korkak en yalın en çelimsiz marazlı harfiyim ıssızlığında. Sokak lambalarının kimsesizliğiyle sabahlayan, tren istasyonlarının hüzün dolu garlarıyım vedalarında. Bilir misin? vakitsizliği ve her defasında yutkunduğun susmalarda kalan ömürsüzlüğü Ah yektanem!!Sesime ses olanım, çıkmaz sokağına bile bile girdiğim, uçurtmasının peşinde koşup çocuk olduğum ,küfür ettiğim, ağız dolusu kahkahalarla güldüğüm, öpüşlerini soluyup,tenime kokunu ezberlettiğim... anlar mısın? eksilmeyi ve her defasında niyetlendiğim uykularda kalan düşsüzlüğü şimdi, bildiğim tüm şarkıları kazıyacağım aklımdan tüm şiirlerimi atacağım bir uçurumdan, yazdığım tüm mektupları yakacağım... ve bildiğim tüm duaları okuyacağım gıyabımda üşüdü gözlerim üşüdü ellerim üşüdü yüreğim çünkü aynalar yalan söylemez... o kadar o kadar, eskimiş ki yüzüm... sessiz bir harfin gölgesinde vuruldu aşk bir paragraf şaire fatihalar okudu nefesinde kuruyan gözyaşlarıyla... öldü aşk...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.