Gidiyorum

Buz tutmuş aşkının azabına uğramış hazanımla Yarınlarımı terk ettiğinden beri Tek bir kurşun bıraktım sevaplarımın tam ortasına Şarjörünü gözyaşlarım takıp Hiçe saydığın gururumun tetiğini kalbim çekecek Şafak yüreğimi de söktü bu sabah Senin kadar vicdansızım artık Seninle başlayan sensiz günlerin acısı Tenimde hicrana bürünmüş yaraların sancısı Tohumuna nefret bulaşmış isyanımın yankısı Ve bir daha asla göremeyeceğim Kurak bakışlarının şarkısıymış seninle aşk İçimde öldüğünde gömdüğüm gülüşünü Tabutuna yuva yapmış günahlarının böcekleri Her bir zerreni kemirinceye kadar, Sonbaharda yaprak yerine intikam dökecek ağaçlar Tek bir kurşun bıraktım sevaplarımın tam ortasına Şarjörünü omuzumdaki melekler takıp Hiçe saydığın gururumun tetiğini cennetim çekecek Şimdi sevdalara tövbe ettiğim mutsuzluğun kervanıyla Gökkuşağına kezzap suyu katarak Ruhumdaki savaş masumu çocukları da alıp, Kefensiz gecelerin sabahına gidiyorum...