Gitme

Ey sevdiğim kokunu çiçeklere, gözlerini ceylanlara hasretini de bana miras bırakıp cennete gittiğinden beri Her yeni gün buz gibi bir cehenneme uyanıyorum. Neydi bu gidişin adı gülüm, bu muydu sözümüz Hani kan ağlasak da hep gülecekti yüzümüz! Şimdi kim çekecek benim kahrımı Kim sarılacak iliklerime kadar sımsıkı Kim besleyecek hayalimizde büyüttüğümüz o mavi gözlü kızımızı Zor muydu yaşamak, çok mu pahalı geldi dünyanın kirası da sana ait hiçbir şeye dokunmadan cennete taşındın be gülüm! Gittin! Kaç kat boya, hangi renk kapatır adının sindiği duvarları. Kim susturabilir içimdeki feryadı. Gittin ya, sensiz kalbim sevda yetmezliğiyle sıkışıyor Sanki ecel süsü verdiler aşkımıza. Kim kıskandı, kimin nazarı değdi dokunmayın ne olur, ne olur Allah aşkınıza! Ey Azrail sadece bir can mı aldığını sanıyorsun, Hançerinin ucuna yüreğim de takıldı. Artık ne işe yarar bu dünya sensiz! Bıraktın ya ellerimi böyle nedensiz Bil ki çok yakındır, yanına geleceğim kefensiz...