Hayata Öldü

Zamanın olmadığı bir yere götür beni Paranın geçmediği, çocukların büyümediği Güneşin batmadığı, çiçeklerin solmadığı Sevdaların bitmediği bir yere... Günahlarının ağır bastığı sol omzunu Yorgun hayallerin bastonuna dayamış, Cenaze kokan yaşlı bir ömrün ecel süsü verilmiş Ölü bakışlarındaki son feryatlarıydı bunlar. Cam kırığı değil dost kırığıydı beklentilerini kanatan Tanıdık yüzlerde yabancılaşanlara Yarım yamalak verilen selamlara Sohbete başlamadan söylenen elvedalara Ve tebessümlerini karantinaya alanlara kızıp, O masum sevdalarını İliklerinden söküp, gözlerinden dökseler de aşk oldu, sevgi oldu, hasret oldu kendine büyüdü.. Hiç inanmadı varlığına paranın Batırmadı gönlündeki güneşi Nehir aktı sözlerinden, soldurmadı çiçeklerini Her sevdayla yeniden doğdu, hiç büyütmedi içindeki çocuğu... Sonu başlatacak kadar cesurdu! Ve şimdi, tövbelerine batan dostlarının nefretiyle Hiçbir şey bulamadığı hayattan, her şeye doğru yol alırken Zamanın olmadığı bir yerde, ALLAH'ın ülkesinde yaşamanın sevinciyle, sevdiklerine küsüp hayata öldü!..