Seni Sana Rağmen Seviyorum

Önce güneş doğardı sabahları, sonra sen Saçlarını topladığında bir şeyler dağılırdı yüreğimde, keşke görsen! bilinçsizce doğurulmuş, doğmuş kaç fakir çocuk varsa hepsinin isyanı gizliydi gözlerimizde Umut dedikleri şey artık yoktu. bir teslimiyetin son vasıfsız işçileriydik. kapkaça uğramış hayallerimizin üzerine yağmurlar yağar, ürkek adımlarımıza hendek olurdu çaresizliğimiz İşte geldim gidiyorum sözcüğünü en anlamlı kılan anlamsız bakışlarımız vardı Ama yine de, her gülüşünde güle benzemen, dizlerinde uyuturdu vazgeçtiğim aşkları Biraz kör biraz nankör, bana bugüne kadar seni hatırlatmayan ne varsa hesap soruyorum artık hesapsızca... Kalabalık bir soluktu özlemini duyduğum, ama en çok yalnızlık yakıştı bana.. Ya da yapıştı! Cesareti tipsiz, bir merhabadan korkan, sevişme özürlü yalnız gecelerde, kim olduğunu hiç bilmediğim bir sevgilim vardı, terk ettim! şimdi ise benim kim olduğumu bilmeyen ve bu yüzden hiç terk edemeyen, mutlu mesut, çelimsiz korkak, zavallı suskunluğumun yeni bir sevgilisi var... Sen. Bir bilsen! Bilirim çok uzaksın bana dokunsam, ellerin ellerimde üşür desem ki, bugüne kadar kaç sevda topladıysan, kör bir kuyuya takıl hepsini düşür Ah be güzelim, beni sevmeyi denesen de, bastığın yer ızdıraba dönüşür. Çok sevda taşıdı bu kalp Gün geldi aşk oldu, gün geldi aşık Acıya dirençli, uzaktan sevmeye alışık. İşte bu yüzden çekinmiyorum Olsun, seni sana rağmen de seviyorum.