Yolun Açık Olsun

Kaç defa hayal ettiysem beyaz gelinliğinle seni Bir kan, bir kefen kokusu Ve korkusu sarardı gecelerimi, Kazanamadan kaybetmenin Gülüşün kadar sıcak değildi güneş Gözlerin kadar ışıldamıyordu yıldızlar Haykıramadım sevdiğimi Ellerini tarif edecek kadar güzel değildi ki bu dünya! Yinede hiç darılmadım kainata Çünkü ben; gülün çiçek olduğunu, seni sevince öğrendim! Annemim cüzdanından para çalıp, aynı odaya saklanmak kadar çaresiz Babamın işten eli boş dönüp, yanağımı öptüğü an kadar tuhaftı seni sevmek Ne yüreğini çalabildi yüreğim, ne de vazgeçebildim gözlerinden Sevme demek kolay! Önüne sersen ne değişir dünya nimetlerini Yüreğimde hala, bakkala koşarken harçlığını düşürmüş bir çocuk ağlar. Gel, önce onu sustur! Ve sok parmağını yüreğime, aşkımı kustur! Eğer sana benziyorsa siyah Korkmuyorum karanlıktan! Ben sana değil, kendime yorgun, kendime mağlubum Çünkü, şeytan sobası melekleri ısıtmaz gülüm Yakışmazdın bu yoksul odaya En fazla taç yapardım saçlarına çiçekleri, Onun içinde önce bahar gelmeli Bu sana verdiğim son selam, yazdığım son şiir olsun Belki seversin diye küçücük bir umudum vardı Kırma! Bırak öylece dursun