Öksüz Güvercin

Öksüz bir güvercin Kanadı kırık Görmüş çocuklar Ne kadar yavru da olsa Korkuyorlar sivri gagasından Çocuk yüreği bu Bırakamazda kedilere Benden istiyorlar tutmamı Ürkek, korkmuş, zavallı Zor değil yakalamak Kanadı ve yüreği yaralı Bana düşüyor bakmak Küçük bir bebek o Hem anlaşılmaz, hem nazlı Yem yemesini bile bilmiyor Zorla gagasına yerleştiriyorum lokmaları Geceleri ağlıyor biçare Bilmiyor neden gelmiyor Anası olacak gagalı Bilmiyor belki de yareni hiç dönmeyecek Sitem ediyor kafesine Tabiatında ekili özgürlük Karnı tok ama yapayalnız Vicdanım elvermiyor Ne dışarıya bırakmaya Ne kafeste tutmaya Yem yemeyi öğrenince Aklıma geliyor bir çare Çıkınca kafesten seviniyor biçare Götürüyorum Eminönü 'ne Kuşlu caminin önüne Şaşırıyor ilkönce Kendisi gibi binlerce görünce Sonra karışıyor aralarına Son kez bakıp ardından Gönlümden bir parça bırakıp hatıra Elveda diyorum gözlerimde Birkaç damla yaş ile