Çalıntı Bir Aşktan Alıntı

hacivat adamlar zülfikar kemiğiyle lades tutuşurdu denize kusarlardı; yosun tutuşur, karides tutuşurdu elele tutuşurduk, kimse susmazdı, susmak olmazdı istanbul'da bir asit şişesi kırılırdı bir çocuk kapıyı açıp laciverde girerdi dudaklarından öperdim, başım derde girerdi ve bir ayna şarkı söylemeye başlardı olduğu yerde örneğin sarıyer'de: Bir börekçi aniden küçümsenirdi çay bardaklarıyla asya'nın en eski haritası çizilirdi seni düşlerdik tüm belleğimizle acı çizilirdi, et çizilirdi, kafatası çizilirdi! bir vapura binerdik, yüzümüz üstümüz limon ağacı her iskele biraz daha uzak, her aşk biraz daha latince iki parmak daktilo yazar gibi kopuk kopuk iki sözcükle gözlerine yazardım kendimi acemice! ve bayram harçlıklarımı, açlıklarımı düşürmüş olurdum böylece! sen ise gençliğini, hep çocukluğunu düşürmüşsün diyelim gece, diyelim alelacele yalnızsın diyelim ki oturup beni düşünmüşsün ağlamışsın gride biraz siyah, biraz beyaz arar gibi yeşilde mavi yok oysa, sarı hiç yok! beni düşünmüşsün saçlarını akordeonlarla tarar gibi küçücük bir kız gibi küçücük bir delikanlı gibi küçük bir yaradaki büyük bir kabuk gibi büyük bir yaradaki küçük bir kabuk gibi kanar gibi, kanatır gibi, birlikte kanar gibi beni düşünmüşsün! ecel olur gelirim sana artık adressiz bir zarf gibi zarfı yalayıp kapatırken dudaklarımı kağıtla keser gibi çünkü ben orda celladım, biraz katil seri haldeyim sana, paralel haldeyim bütün suçlar üstüme yıkıldı, hataların altında kaldım hayatım hayatına düşüp patlamayan hayali bir bomba gibi!