Dün

yaşadıkça soyuluyor yüzüm kendi suretinden aynalarda bir boyama kitabı oluyorum unutmak mümkün mü onu: o, gençliğimi yatağa düşüren tehlikeli difteri güzelliği : ebruli hüznüm / bir iğfalin seyir defteri! - sizi, demiştim, bir ayrılıktan hatırlasam, gitgide soğuyan karanlığı ifade eden bir sesten.. - olmaz, demişti, hüznüm izin vermez! - ama, demiştim, yalnızlığınız sanki bir kuğunun kanatlarının kopartıldığı rüzgarlarla şekillenmiş.. - bilmem, demişti, belki kokum öyle istemiş! uykusuzluktan acımasızlığa geçerken yükselen bir koku bu huzursuzluktan ayaklanmaya geçerken yükselen bir koku sarıverirken vücudumu bir yeraltı zenginliği kalbimde bulunurken petrol hatıralar bile çekingen, hatıralar bile mahcup! sol yanımda oğlum ölüm sağ yanımda kızım intihar hatıralar bile küs, hatıralar bile meçhul! -sizi, demiştim, son bir kez öpsem bari nadir köşelerinizden.. uzaklaşırken,bir sümüklü böceğin bıraktığı iz gibi parçalanan kalbim, -imkansız, demişti, aşk kabul etmez! evet! yaşadıkça soyuluyor artık yüzüm kendi suretinden aynalarda hiç beklenilmeyen bir soğuk hava dalgası oluyorum/ ellerim için ölüm henüz çok erken!