Ölümü De Kusacağım

çinar ağaçlari ölüm orucunda haşarat ayaklarimla geldim geceye bu şehir şimdilik şurda unutulsun uzun bir bıçak vardı ya avucumda kendi kendini kanatırdı sessizce sevdiğim adamın adı: sokak adları sokak atları ve sokaksız yalnızlığım içimde tuzlu bir magma taşırmışçasına yüzüme geldim yüzümde kuru çam yaprakları çamlar dediysem inanmanız da gerekmez pencerelerden sarkıtılan kaçık erkek çorapları.. aaah! ölüm! zulmettikçe hicvedecegim seni içeceğim anasını satayım kusacağım da! her yere bakan gözlerimle.. tut elimden istanbul! tut elimden pis orospu! tut ki elim sana bir mektup gibi kanasin tut ki elim bir an olsun sıcak bir an olsun bir sübyan aglayışı gibi imzasız kalsın!