Öbür

kayalık, kaygan bir zemin üzerine teslim edilmiş zoraki kutuların tozlu dillerinde herbir ağızdan lanetlenen mağaraların mihraklarındaki çıplak, abdal adamların kinayelerini sevmez insana muhtaç gökcisimciklerinde mahşeri azgın bir karı gibi koynuna almış tabiatların kılıksız çelişkilerinde apansız beliren ruhsatsız endişe; zimmete geçirilen şaibe! der! akılda sıkı sıkıya tutulan muhbir buğu ve henüz adı konmamış hayvanlar şimdi nerelerde birbirlerine geçit verirler de ölüm, elinde yanan bir kibrit çöpüyle durur ilk ateşi tutuşturduğu cehennemde; tek şıklı o çirkef kutsanışın ileri geri gidip gelen dansöz göbeğinde sıkışıp kalmış eski mi eski artık kimsenin sözünü etmediği paslı ziller çaldı mı doğru kainat sınıfına derse koşan mikro talebelerde kalmış olmasın kibritlerin zoraki kutularındaki çocukluk anılarım hamamböcekleri;