Vardı Büzüşüp Utanan

bu ne tehlikeli mürebbiye: bakınca ezberle yeceğim bir hadis gibi yaz geçecekti sonbahara doğru süratli bir otomobil; ah tabii o şimdi ölmüş görünen çocuğun bir rehbere anlattığı son aşk nedir biliyor musun seni üçüncü tekil şahıs sayan seferde askerin sol üst cebindeki resim de arkalarda durup başını öne eğen ilk adam; büyük bir gülümsemeyle geçecekti yaz dığım bir hikayenin bütün kahramaları kutsal bir viyolonselden porteye doğru geçecekti sonbahara süratli bir otomobil içersinde sarı saçlı iblis ve herhangi bir tanrı ya inanmak mıydı çıplak modelin apışına yağan kar, teni tutan boran, ağzı kitleyen zemheri; istikrarlı bir çekiliş yaşıyorduk sevişme lerimizde memelerimiz vardı büzüşüp utanan ların önünde hatim indirdim dudaklarımı dudaklarınıza matem tülü üstünden yazdı