Esti Sinem Yeli Derdim Artırdı

Esti sinem yeli derdim artırdı Ateşim yanmadan korlandı yine Gülistan elinden selam getirdi Sinem bülbülleri söylendi yine Hayellerin kalb evime yeretti Benliği perişan etti dağıttı Senin aşkın bana “Hü dost! ” çağırttı Can zülfün teline bağlandı yine Gerçek bu meydanda gafil oturmaz Asla vücuduna hile getirmez Gönül aşnasını buldu yitirmez Dost zülfün teline bağlandı yine Değme dala değme gönül sayyadı Dostun bahçesine kondurma yadı Muhammed Ali’den tuttum bünyadı Gönül bir ikrara bağlandı yine Coştu Kul Himmet’im coştu ayılmaz Arığına muhabbete doyulmaz Tabip olmayınca yara sarılmaz Yar geldi yaralar sarıldı yine