Karanlık Geceleri Severim Ben

Karanlık geceleri severim ben Umutlarımı sönük yanan mum ışığına bıraktığım anları Beklerim gelecek ve bitirecek bu sessizliği hasretimin içinde sakladığım o şehri bana düşman edenlere kanmadan devam edeceğim sevmeye ancak bütün erdemsizliklerle yaşamı bize daraltanlara da kinimi nefretimi yönelteceğim onurumla ve asla yenik düşmeyeceğim kendimle neredesin çığlıklarımın yansıması neredesin karanlığımın sönük çağrısı gel de gör gecenin bendeki o görüntüsünü saatlerce konuşmadan oturabildiysek eğer söylemek isteyip de söyleyemediğimiz şeylerden korktuğumuz içindir ya da istediğimiz sözcüklerin dansı değil de dokunuşlarla arzu dolu gözlerin çakışmasıdır şiddeti içeren sevişme anlarımızda saldırmak kabullenmektir şeytanın isteklerini öyle ki zevke tırmanmanın tek patika yolunda kaybetmektir olan demek ki beklemek yenilgiyi ertelettirmenin gelecek zamana bırakıp o zaman sevişmenin sanal anıdır güçlü bir kadının zayıf anlarını kurnazca saldırıya hazır beklemek kalleşliktir donjuan uşaklığının diğer bir adıdır bizdeki maçoluğun saklayamadığı hayvanlık zor geliyorsa eğer sapkınlığımızı dizginlemek ya hayvanları izlemeli ya da şeytanın kitabını almalıyız birden çoğul günlerimin yalnızlığına bıraktım korkularımı kendimle baş başa bıraktığım kalabalıkları da yenileyerek ne olduğunu ve olması gerekeni sorduklarında karşıma geçip savurdum ve uzaklaştırdım onları gecemden