Sana Su/s/ar Sesim

baş ucumda inleyen neyin sînesine yaslayarak başımı hasretini yudumluyorum ey! sen ki; zemheridir yüreğim gittiğinden beri sen ki; dudaklarım titrer ismin dokununca dilimin ucuna nefesim ey! nerdesin? adımı her solukta adına yamalarım adını adıma tamamlanırım oysa her satırın dipnotunda sen varsın zaten her harfin özünde sen sen ki; üşümeyi seven yanım ellerim her üşüdüğünde dizlerimin boşluğu içime çöktüğünde ağlarım uçurtmanın ipine bağlasan umutlarımı yastığının altına saklasan kış kokulu sağanaklarımı ellerine batar mı hüznü yalnızlığımın? şimdi topluyorum güzden kalma yapraklarını içimin şimdi dua ekmeye, umut biçmeye gidiyorum ruhuma gömüp seni harf harf su/s/uyorum say ki varlığını armağan ettin harflerime say ki ben hep tebessüm çiçekleri taktım sarmaş dolaş kirpiklerime üzülme satır satır seni dokuyorum ey! harflerimin kuytularında keserken bileklerimi yine ve yeniden sana su/s/uyorum