Bilmelisin

Bu ayrılık belimi büktü inan Şimdi ağlatıyor Her şiir,her şarki beni Dertler sessiz sessiz giriyor penceremden Bazen soğuk bir rüzgar Bazen damla damla yağan bir yağmur gibi. Bu ayrılık dayanılmaz bilmelisin Sabahlara dek ağlıyorum Yalnız ve içli Bir umut bekliyorum gelecekten inan Bazen el açan bir dilenci Bazen muhtaç bir çocuk gibi. Seninle anlıyordum yaşamanin değerini ben Seninle otuyordu bahçemdeki kuşlar Ve Seninle açıyordu dört mevsim çicekleri Biliyorum...... Belki de dönmeyeceksin artık Ama Ne olur Gel Tut elimden Hiç olmazsa Bir dost Bir arkadaş gibi