La capinera (Nègre)

Quand iéu vèse uno bouscarleto, Larga seis alo vers lou céu, Moun couer li crido: Bèl aucéu. Vène, vène sus ma vergueto! Agues pas pòu! Es de babeto, Douço, plus douço que lou mèu: Lei poutoun d’un pichot agnèu Soun pas metour pèr sa meireto! E la poulideto subran Vèn si ta caressa ’n cantant, En si pausant sus moun espalo! Pièi, quand li presènte lou det, Li sauto lèu deped-cauquet Sènso desplega sei doues alo. .mw-parser-output .sindes{display:inline-block;height:1em;text-indent:0}.mw-parser-output .sindes>span{position:absolute}.mw-parser-output .sindes>span:first-child{left:0}.mw-parser-output .sindes>span:nth-child(2){right:0}(Sº. Dº. di Manosque).(Armana prouvençau — A. 1893).