Eski

Hiç topacım olmadı çevireyim susam kokulu bahçemde Tek bildiğim bakkal Mustafa'nın kaynana şekeriydi Eskimez çoraplar Ankara ayazında ellerimizde Tek ısıtan kömür sobasının tozlu külleriydi Paçavradan toplar koşturduk kerpiç dam gölgelerinde Kızgınlığına inat komşunun,ne korku kalırdı haykırışlarımızda Sen değil ben değil biz olurduk yeni gelenlerle Bulunmazdı hiçbir sevdanın kokusu kağıt helva tatlarında Gölgelere dost büyüdük aniden bizlerde Ne sen kaldı ne ben nede biz Kerpiç damlar artık yağlı boya çerçeveler de Hiç istermiydik kirlensin evren ve de içimiz Söyle dost yüreği olaz mı sabah gölgesi gibi dönüş eskiye Bilmezmiyim o zaman düşlerimle olmalı gerçeklerim Sen mi düşledin eskiyi büyükler mi getirdi şimdiyi bu hale Sabret hepimiz için yeniden temizlenmeliyim