Işığım
L Levent Macar
0
Altın Yaprak
Ne acılar kavurdu ruhumu.
Dipsiz kuyularda yitirdim,
Işığımı.
Umutsuz bir çocuk yüreğinde besledim,
Sevgimi.
Gün olmadı ki doğan güneş
Yakmasın.
Eylül yaprakları gibi
Sararmasın hayatım.
Ne zamanki gördüm ışığını,
Güneşe çıktım
Yanmadan…
Ne zaman ki çocuk gözlerini verdin
Bana
Yaşamaya başladım..
Ne zaman ki sevdin beni
Adam oldum…
Yoksa gönlümün içinde ol diye mi
Yaratıldın
Aşkım
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş