Ferhat gerçekten dağları deldi mi dersin? Şirin uğruna Mecnun taşları bastı mı dersin? Leyla diye bağrına…
Saat dördü vurduğunda Gönlüm sokağında Çoktan ağlamak vardı aklımda Utanıp sıkıldığımdan caydım…
Ben giderim başakların uçları ellerimde En sevdiğim türkülerin ağıtları dillerimde Ayrılığın adresi yazıyor, belki de o son baktığım gözlerinde Ben giderim sana bekle demem, diyeme…
Bahar gelir de canım güller açarsa Kış gelir mi gelir soğuk saçarsa Yaz gelir de canım güneş yakarsa Kavuran sıcağın hatırına beni unutma…
Gecenin bir yarısı uyanan Sensizliğe zor bela dayanan Ağlamaklı hali karanlığa karışan Ağır basınca hasretin, yaradana yalvaran…
Taş değilsin ki istediğim yere fırlatayım Kurudun diye yağmurda ıslatayım Zamanın geldi artık diye satayım Hem yaralı, hem de asabisin be gönül!…
Asi gönlüme, dik kafama yenildi Çıkarsız, yalansız sözlerim Deniz mavisi gözlerinde boğuldu Yılana sarıldı siyah gözlerim…
Bir meçhulde ilerlemek Bir sevince, bin hüzün değişmek Ölümlerden ölüm beğenmek Sensiz olmak…
Sevdiğim başka yar bulduysa da Gönlüm ondan geçmiyor Benim gençliğim açmadan solduysa da Güllerle dolu dallar utanmıyor…